De beurs daalde en de eurokoers schoot omlaag, tijdens de persconferentie van Mario Draghi. De reden was deze uitspraak van de ECB-president: 'Het inkopen van obligaties is niet voor eeuwig en niet oneindig.'
Maar natuurlijk zei hij dat. Het zou stom zijn om de dag voor de Eurotop al de onderhandelingspositie weg te geven met de mededeling dat de ECB massaal obligaties gaat opkopen. Lees de uitspraak nog eens, en je ziet dat Draghi op slimme manier de deur open houdt. Hij zegt niet dat de ECB het opkoopprogramma weigert uit te breiden. Nee, hij ontkent een absurde uitbreiding voor eeuwig en oneindig. Dat is een ontkenning waarmee je later nog makkelijk een enorm en actief opkoopprogramma kunt starten.
Zoals vaker richten de markten zich op de verkeerde zaak. Want Draghi kondigde tijdens de persconferentie een aantal opmerkelijke maatregelen aan. Europese banken kunnen straks driejaars leningen afsluiten bij de ECB. En ze mogen voor die leningen onderpand van mindere kwaliteit inleveren.
Dat is een enorme stap voor de centrale bank. In feite garandeert de ECB de Europese banken voor de komende drie jaar. Ze mogen in ruil voor rotzooi zo veel lang geld aantrekken als ze willen. Probeer dan nog maar eens een bankrun te organiseren in het eurogebied. Dat lukt niet meer. En als de Europese banken voor drie jaar zijn gered, geldt dat ook voor de meeste eurolanden.
Escalatie van de eurocrisis zou altijd via het failliet van grote banken gaan. Als BNP Paribas niet meer kan lenen, moet de Franse staat de megabank nationaliseren, maar met die enorme ballast kan de Franse staat vervolgens zelf niet meer goedkoop lenen. Zo kwam Ierland in de problemen, en dat dreigde ook voor andere eurolanden (ja, inclusief Nederland).
Maar Draghi heeft vandaag een muur gezet tussen de banken en de overheden in het eurogebied. Dat is een zeer belangrijke stap, vergelijkbaar met het besluit van zijn voorganger Jean-Claude Trichet kort na de val van Lehman Brothers in 2008.
Trichet besloot toen om de kluizen van de ECB wijd open te zetten en banken toe te staan zoveel (kort) geld te lenen als ze zelf nodig achten. Dit beleid van 'full allotment' voorkwam eind 2008 dat het Europese financiële stelsel instortte. Het was een briljante zet.
Ik gok dat dat we over een jaar, over Draghi's maatregelen van vandaag hetzelfde zeggen.

De situatie blijft bloedlink. Evenwel geeft Mathijs een paar lichtpuntjes aan.
Het grote winstpunt is echter dan alom het besef is doorgedrongen dat het zo niet langer kan.
Er dient een einde te komen aan de reeks uitdagingen (problemen dus) en de bestaande kunnen slechts zeer ten dele worden vooruitgeschoven. Oplossen dus en noodzakelijke maatregelen nemen.
Voor de toekomst zouden overheden in het geheel geen structurele tekorten mogen hebben en slechts geld mogen lenen voor investeringen en een goede investering betaalt zizchzelf terug. Met wat winst. BrgdS
Geplaatst door: Simon snouckaert | 28 december 2011 om 10:22
Dit is eigenlijk een opkoopprogramma via de achterdeur.
Italiaanse banken kunnen nu Italiaans schatkistpapier met een rente van rond de 5% kopen en met dit schatkistpapier als onderpand bij de ECB goedkoper dan deze 5% én drie jaar lang geld lenen. Ik verwacht dat overheden die op dit moment in de problemen zitten door de hoge marktrente de looptijd van nieuw uit te geven schatkistpapier zullen verkorten tot 3 jaar en korter. Op die manier lopen de banken ook geen maturiteitsrisico. Sarkozy maakte er ook geen geheim van dat dit geen bug is van deze nieuwe maatregel maar een feature.
“Italian banks will be able to borrow [from the ECB] at 1 per cent, while the Italian state is borrowing at 6-7 per cent. It doesn’t take a finance specialist to see that the Italian state will be able to ask Italian banks to finance part of the government debt at a much lower rate.”
http://www.ft.com/intl/cms/s/0/a6d2fd4e-228f-11e1-acdc-00144feabdc0.html#axzz1g7yxGB1P
Probleem van Italiaanse banken die tot aan hun nek in Italiaans schatkistpapier zitten is duidelijk:
Mocht de Italiaanse staat alsnog in de problemen komen is een totale implosie van het Italiaanse bancaire systeem verzekerd. De houdgreep tussen banken en de soevereine Europese staten wordt hierdoor nog een tandje strakker getrokken. De politieke druk op de banken om de staatsuitgaven te blijven financieren zal waarschijnlijk verder opgevoerd worden. Een ongezonde zaak voor economieën die eigenlijk alleen maar gered kunnen worden door een gezonde groei.
Het is een belangrijke stap maar of het een stap in de juiste richting is valt te bezien.
Geplaatst door: Siram3 | 10 december 2011 om 15:01
Flauw hoor om oprechte kritiek te verwijderen!
Geplaatst door: Peter | 09 december 2011 om 02:01