Boumans Blog

Bankenwet VS te dik voor kleine mensen?

Het Amerikaanse Congres debatteert (eindelijk) over de Financial Reform Bill. Daar staan rare dingen in over het verminderen van de onafhankelijkheid van de Fed. Maar gelukkig ook prima voorstellen om een herhaling van Lehman Brothers (faillissement zonder parachute, leidend tot systeemcrisis) als A.I.G (gered op kosten van de belastingbetaler), te voorkomen.

De Republikeinen zijn natuurlijk collectief tegen en roepen: 'Socialisme'! Ander belangrijk kritiekpunt: de wet is te dik, teveel pagina's.

De Democratische indiener van de wet, Barney Frank, diende ze van repliek: '

"The bill's too big. I don't know whether that means it was too much to read, or too heavy to carry, or some really short ones can't see over it when they're sitting down."

Hier zijn hele interventie (Kamerleden: zo doe je dat dus, zonder papiertje!):

Volcker geeft bankiers er van langs

De bankiers in de Londense City huilen krokodillentranen over de nieuwe (maar helaas eenmalige) belasting op bonussen, die de Britse minister van financiën Alistair Darling gisteren voorstelde.

 

“The contract between government and business is broken”, klaagt een investment banker  in de Financial Times. In The Independent noemt een bankier de bonusbelasting een “assault on the prudent and the profitable”. Je moet maar durven.

 

Gelukkig klonk er gisteren ook de stem van de rede in Londen. Voormalig Fed-voorzitter en adviseur van Obama, Paul Volcker, sprak op een bijeenkomst van bankiers over de waanzin van hoge bankiersbonussen.

Uit de London Times:

“I wish someone would give me one shred of neutral evidence that financial innovation has led to economic growth — one shred of evidence.”

He said that financial services in the United States had increased its share of value added from 2 per cent to 6.5 per cent, but he asked: “Is that a reflection of your financial innovation, or just a reflection of what you’re paid?”

Lees ook: 'Waarom bankiers geen bonus verdienen'

Natuurlijk moet ABN-Rambo HBU verkopen

 

Bizarre actie gisteren van de CDA-Kamerfractie. Bos zou niet akkoord moeten gaan met de door Neelie Kroeg  'afgedwongen' verkoop van HBU door ABN-Amro. VVD steunde het verzet van de christen-democraten

De lobby van ABN-Amro loopt blijkbaar nog steeds. Maar wie neemt het eigenlijk op voor de bedrijven in Nederland? Al in 2007 schreef de Europese Commissie dat een Fortis-ABN Amro-combinatie 40 tot 50 procent van de Nederlandse zakelijke markt in handen zou krijgen. Een machtspositie waar Nederland niet blij mee moet zijn.

Toen Fortis en ABN-Amro vorig jaar gered werden was direct duidelijk dat er iets aan dat marktaandeel zou moeten worden gedaan. Niet omdat Kroes dat wil, maar omdat we niets hebben aan een ABN-Rambo op de zakelijke markt Als Brussel niet ingreep, zou de MNa dat moeten doen.

Wij gaan redding van Griekenland betalen

Kredietbeoordelaar S&P overweegt de rating van Griekse staatsobligaties te verlagen tot onder de huidige A-. Alleen als de Griekse regering met overtuigende plannen komt waarmee de enorme tekorten en staatschuld agressief omlaag gaan, kan de verlaging nog voorkomen worden.

 

Reken daar maar niet op. De Grieken doen al tien jaar niets aan het gezond maken van de overheidsfinanciën. Ze liegen liever over de hoogte van de tekorten, dan daadwerkelijk te bezuinigen (of de belastingen te verhogen, dat kan natuurlijk ook). Met die leugens praatten ze zichzelf in 2000 de euro in. Eenmaal binnen de EMU was er nog minder reden om harde maatregelen te nemen. Het Griekse probleem is nu van alle eurolanden. De Grieken kunnen wachten tot Brussel en Frankfurt met hulp komen.

 

Een verlaging van de kredietwaardigheid tot onder A-, zal grote problemen geven voor Griekse banken. De staatsobligaties zouden dan namelijk niet meer kunnen dienen als normaal onderpand voor leningen bij de ECB. De liquideitsvoorziening van de Griekse banken en de Griekse economie zou dan acuut in gevaar kunnen komen.

Zo’n Griekse ‘Kredietcrisis 2.0’ zou afstralen op alle eurolanden, in het bijzonder op andere kleine eurolanden met grote tekorten en hoge schuld als Portugal, Ierland en – wie weet – België. De rente gaat omhoog, de onzekerheid neemt toe, in het hele eurogebied.

Zover zullen de andere eurolanden het niet laten komen. Noodleningen, reddingsoperaties, speciale garantieregelingen, alles gaat uit de kast om de Grieken te redden. Op kosten van alle niet-Grieken. Europese verdragen staat het direct steunen van de Griekse begroting met bijgedrukt geld niet toe, maar daar vinden we in geval van nood wel wat op. Vergeet niet: de vice-president van de ECB is een Griek.

 

Ik schreef een maand geleden: als het kon, zouden we Griekenland subiet uit de monetaire unie moeten gooien. Maar helaas, daar voorzien de Europese regels niet in.

Ik ben DSB-gedupeerde!

Ik wist het niet, maar de curatoren waren zo vriendelijk mij per brief te wijzen op de 30,01 euro die ik nog op een oude DSB-spaarrekening heb staan. Ik ben dus ook DSB-gedupeerde. Of beter: Lakeman-gedupeerde. Want zonder de strapatsen van beroepssaboteur Pieter Lakeman hadden mijn drie tientje nog gewoon rente getrokken bij meneer Scheringa.

Hoe dan ook: als gedupeerde kan ik beroep doen op het deposito-garantiestelsel. Dat geeft me de gelegenheid om die procedure eens te testen. Tot nu toe geen klacht. Met mijn ‘DigiD’ kon ik op de website van De Nederlandsche Bank online mijn geld terugvragen. Was in vijf minuten gepiept.

Er zitten in het online formulier een paar grappige vragen. Of ik misschien geld aan het witwassen ben. Of ik misschien Dirk Scheringa zelf ben, of een eerstegraads familielid. En of ik soms een omzet van meer dan 8,8 miljoen euro heb (helaas niet). (hieronder een screendump, klik voor groter)

Nu wachten op de dertig euro en één cent….

  
 
 
 
 

Leunstoel-economen zaten niet fout

Je wordt oud als je studievrienden hoogleraar worden. Professor Pieter Gautier is er zo een. Hij werd dit jaar hoogleraar economie aan de Vrije Universiteit. 

 

In een fraai artikel op de economen-website Me Judice, neemt Gautier het op voor de ‘leunstoel-economen’ die volgens critici de kredietcrisis niet zagen aankomen. De kritiek op economen is voor een groot deel onterecht. Crises zijn per definitie niet precies te voorspellen en er waren zat economen die op de gevaren wezen.

 

Gautier schrijft:

 

“Hoe zit het dan met al die mensen die claimen dat hun theorieën de crisis wel voorspelden? Dergelijke theorieën zijn alleen nuttig als ze ook in de voorafgaande jaren voorspelden dat er geen crisis zou optreden. Als je elk jaar een crisis voorspelt doe je het net zo goed als een stilstaand horloge dat twee maal per dag de juiste tijd aangeeft.”

 

Het hele artikel staat hier

Welke pensioenfondsen bleven wel overeind?

Pensioenbestuurders halen opgelucht adem. De crisis is voorbij. De komende jaren worden de

herstelplannen uitgevoerd, en dan kunnen we het boek van de kredietcrisis dichtslaan en opbergen in het archief. Het is dan weer business-as-usual.

 

Dat zou een historische vergissing zijn. ‘Never waste a good crisis’, luidt het devies van Rahm Emanuel, de stafchef van president Barack Obama. Een crisis legt zwaktes in een systeem bloot en dwingt beleidsmakers hun vaste overtuigingen te herzien. Wie op oude voet doorgaat heeft de crisis verspild.

 

Net als voor banken en beleggers, moet de kredietcrisis bij pensioenfondsbesturen leiden tot een structurele herbezinning op risico’s van hun beleggingsbeleid. De logische eerste stap in dit proces is het evalueren van wat goed en fout ging tijdens die hectische maanden eind 2008 en begin 2009. Welke  pensioenfondsen bleven midden in de storm overeind? Welke beleggingstrategieën werkten? En waarom hadden de fondsen er voor gekozen.Was het geluk, wijsheid of allebei?

Lees hier verder (pdf, pagina 4 & 5, ik schreef dit artikel voor de Blue Sky Group)

 

CPB: AOW-verhoging telt niet mee

De verhoging van de AOW-leeftijd gaat pas in 2020 in. En er worden in de jaren daarvoor 'geen betekenisvolle stappen' gezet. Daarom is de maatregel volgens de economen van het Centraal Planbureau niet voldoende 'verankerd' en kan deze 'gemakkelijk ongedaan worden gemaakt door volgende kabinetten'.

Pech voor Wouter Bos want om deze reden weigert het Planbureau de AOW-verhoging mee te nemen bij het berekenen van de houdbaarheid van de overheidsfinancien. Er zijn nu twee uitkomsten mogelijk: de AOW wordt echt verhoogd in 2020 en dan gaat er een volgende minister van financien goede sier mee maken, want die mag het dan wel meerekenen. Of de maatregel gaat niet door en dan hoeft een opvolger van Bos voor dat besluit geen dekking te vinden. Hoe dan ook: Bos wint nooit.

Is het CPB terecht zo streng? Jazeker, iets besluiten voor het kabinet in 2020  is een vorm van laffe politiek. Goede kans dat een van de pakweg drie komende coalities besluit het weer af of uit te stellen. Men had nu al onomkeerbare stappen moeten zetten.

Onzinsubsidie voor Heijmans

Bouwer Heijmans krijgt zes ton Europese bonus voor het ontslaan van 650 man. Het geld komt uit een fonds dat eigenlijk voor iets heel anders bedoeld was. Welkom in subsidiecircus Europa!

Het globaliseringsfonds (officieel: European Globalisation Adjustment Fund) was in theorie geen onaardig idee. Opengooien van de grenzen voor buitenlandse handel verhoogt de welvaart van een land. Maar er zijn ook verliezers: de werknemers van bedrijven die door het buitenland worden weggeconcurreerd. Die verliezers maken vaak zoveel kabaal dat de liberalisering van de handel stagneert en de welvaartswinst voor de meerderheid verloren gaat.

Oplossing: maak winnaars van de verliezers door ze om te scholen tot werknemers van bedrijven die de internationale concurrentie wel aankunnen. Blair bedacht het een paar jaar geleden, en Barosso scoorde ermee bij links Europa.

Maar je had niet veel fantasie nodig om te voorspellen hoe het met het globaliseringsfonds zou aflopen. Ik schreef in 2006:

"Toch is het een onzalig plan. Europese subsidies blijken keer op keer te verworden tot oncontroleerbare geldstromen van brave burgers naar uitgekookte subsidieaanvragers. Brussel zal straks moeten bepalen of iemand werkloos is geworden door de globalisering of door iets anders. De Europese ambtenaren lopen ongetwijfeld al warm om via ingewikkelde aanvraagformulieren en procedures hierover volstrekt arbitraire beslissingen te nemen."

In het echt werd het nog gekker. Eerder dit jaar besloot de Europese politiek om het globaliseringsfonds open te stellen voor bedrijven die géén last hebben van globalisering! Voortaan was massaontslag voldoende. Wie binnen vier maanden vijfhonderd man personeel ontslaat, krijgt een bonus uit het globaliseringsfonds.

Daarmee verliest het fonds zelfs de puur theoretische onderbouwing. Het is nu een pot gelegitimeerde staatssteun, legaal marktbederf, toegestane concurrentievervalsing. Bravo Europa!

En bravo Heijmans, voor het zo slim binnenhengelen van dit Europese geld!

Dubai: niets aan de hand, doorlopen maar.

Bij Business Week kunnen ze het oude Dubai, waar alles kon en geld geen rol speelde, niet loslaten. ‘Het economische model van Dubai blijft gezond’, schrijft het Amerikaanse zakenblad hoopvol:

While Dubai's current problems may be severe, the viability of its economic model remains sound. Demand for business services is down now, but it will surely bounce back once the credit crunch eases.(…) Dubai now has the opportunity to take lessons from its mistakes and thrive once again.

 

Met dat gezonde economische model zullen ze toch niet de oneindige kredietgroei, de implicite staatsgarantie van buurland Abu Dhabi, of de vastgoedzeepbel met onzinnig hoge wolkenkrabbers, onbetaalbaar luxe hotels en enorme skihallen in de woestijn, bedoelen?