Ik weet het, ik weet het, China is anders. China is geen zeepbel maar een aankomende wereldmacht. De Chinezen doen alles slimmer dan wij, werken harder dan wij, zijn ondernemender dan wij. Praat met een ondernemer die net terug is uit Sjanghai en zijn ogen worden wazig. Daar gebeurt het echt. Adembenemend. Wij worden aan alle kanten ingehaald.
Maar toch... de twijfel blijft. Hoe kan een exportland als China nou geen last hebben van de grootste wereldhandelscrisis in driekwart eeuw? Hoe weet iedereen zo zeker dat de miljarden van het enorme Chinese stimuleringsprogramma goed terecht komen? En waarom zeurt iedere ontwikkelingseconoom dat corruptie, gebrek aan eigendomsrechten, nepotisme, centrale sturing en kapitaalrestricties de groei van een land remmen of zelfs onmogelijk maken, terwijl het in China niets lijkt uit te maken?
Soms lijkt het alsof de waarheid over Zeepbel China even aan de oppervlakte komt. Bijvoorbeeld in het recente rapport van de Europese Kamer van Koophandel in China, over de enorme overinvesteringen en overcapaciteit van het bedrijfsleven. De opstellers schrijven:
"Our study shows that the impact of overcapacity is subtle but far reaching, affecting dozens of industries and damaging economic growth not only in China but worldwide. Domestically, excess capacity squeezes profit margins, hampers innovation and prevents the emergence of true local champions, while on the global stage its influence is clearly seen in the rise in trade tensions between China and its major trading partners"
In de basisindustrie in China is structurele overcapaciteit. Maar men blijft investeren, investeren, investeren... De economie moet blijven groeien. Steeds sneller. Steeds meer. Steeds hoger. Als de wolkenkrabbers van Dubai.
Reacties