De Amerikaan Paul Krugman, winnaar van de Nobelprijs voor de economie in 2008, noemde het grootste deel van macro-economische wetenschap van de afgelopen dertig jaar "op z’n best spectaculair nutteloos, en op z’n slechtst duidelijk schadelijk".
De Brits-Nederlandse econoom Willem Buiter stelde dat "de meeste van de theoretische macro-economische innovaties sinds de jaren zeventig op z’n best naar zichzelf verwijzende, naar binnen kijkende afleidingen zijn gebleken". Volgens Buiter – vanaf 2010 de nieuwe hoofdeconoom van Citibank – werd het meeste economische onderzoek gedreven door "de interne logica, het verzonken intellectueel kapitaal en de esthetische puzzels van aanvaarde onderzoeksprogramma’s", en niet door "een krachtige wens om te begrijpen hoe de economie werkt".
Is de crisis in de economische wetenschap net zo groot als die in de financiële sector? Misschien wel. Ik denk dat iedere student die de afgelopen kwart eeuw zijn economieboek opensloeg gedacht heeft: hier is iets helemaal misgegaan. In dat boek staan wiskundige modellen, waarin uitzonderlijke rekenwonders figureren, die in staat zijn iedere denkbare en ondenkbare toekomst te calculeren. Ze kennen hun eigen behoeften tot in alle details en zijn er zeker van zijn dat die behoeften onveranderlijk zijn.
De modellen beschrijven een foutloze wereld waarin voor ieder product of dienst een goed werkende markt is, waar informatie kosteloos is en alle prijzen de schaarsteverhoudingen perfect weergeven. De rationele homo economicus, wandelend in het economisch paradijs en mijmerend over utopische marktwerking – het kost een beetje universitair docent al gauw een college of vijf om dit beeld aan de sceptische eerstejaars te slijten.
Economen zitten met hun hoofd in een door henzelf uitgeblazen roze wolk van economische idylle. Geen wonder dat ze van de harde realiteit van de kredietcrisis niets begrijpen.
Lees verder op de site van De Groene Amsterdammer…
tsja wat kan je van de geschiedenis leren? Economie, financiële keuzes van consumenen zijn niet rationeel.....teveel keuzes worden onbewust gemaakt en niet bewust.
Is economie een machtsmiddel? Een middel om er voor te zorgen dat een grote menigte er zo afhankelijk van wordt dat ze niet meer zonder kunnen?
Waarom beschouwen mensen rekenmodellen en theorieën als een waarheid? Een constante die niet verandert terwijl de wereld constant verandert...
Teveel aannames en weinig vraagstukken....hierdoor zijn het al geen wetenschappers meer
Geplaatst door: AW | 24 december 2009 om 00:32
Dit klopt allemaal, ben al langer van mening dat economen geen wetenschappers zijn.
Zover ik weet hebben economen geen enkele wet geproduceerd, maar alleen modellen en theorieën.
Dit terwijl een wetenschappelijke disipline toch in staat zou moeten zijn tenminste één wet te produceren.
Economen zijn naar mijn mening in het beste geval goede rekenmeesters achteraf en kunnen dan goede analyses maken. Laten ze zich echter onthouden van voorspellingen, dat lukt ze toch niet.
Geplaatst door: ww | 22 december 2009 om 06:50